Pomoc osobom cierpiącym na opryszczkę – wskazówki dla farmaceutów

Należy pamiętać, że cierpiący z powodu opryszczki mogą czuć się niepewni siebie, zawstydzeni z powodu swojej dolegliwości. Należy dodawać im otuchy, utrzymując kontakt wzrokowy, unikając jednocześnie wpatrywania się w opryszczkę.

Ogólne porady

  • Jeśli chory wie, co powoduje nawrotowe infekcje w jego przypadku, najlepszym sposobem zapobiegania opryszczce jest unikanie tych czynników, np. jeśli nawroty spowodowane są działaniem promieni słonecznych, należy stosować pomadki z filtrem UV i nosić nakrycie głowy.
  • Należy poinformować pacjenta, jak wyglądają pierwsze oznaki opryszczki, np. mrowienie, ból, pieczenie, świąd oraz/lub zaczerwienienie.
  • Zaleca się, by osoba ze skłonnością do występowania opryszczki miała zawsze pod ręką kilka opakowań leku – w domu, szkole lub pracy – aby mogła rozpocząć leczenie, gdy tylko wystąpią pierwsze objawy.
  • Powinna także pamiętać, by myć ręce przed oraz zaraz po każdym dotknięciu zmian opryszczkowych i okolic ust oraz że nie powinien zbliżać palców do oczu.
  • Opryszczka jest bardzo zaraźliwa. Zakażony powinna unikać bliskich kontaktów z innymi osobami, od momentu wystąpienia pierwszych objawów do czasu zupełnego ich wyleczenia.
  • Osoby z opryszczką powinny zachować szczególną ostrożność w kontaktach z noworodkami i osobami z obniżoną odpornością, takimi jak chorzy na AIDS, pacjenci poddawani chemioterapii. Osoby z opryszczką powinny używać oddzielnych kubków, ręczników, szminek i innych przedmiotów osobistych.

Kiedy należy zalecić konsultację z lekarzem?

  • Gdy z powodu opryszczki cierpi osoba starsza lub dziecko.
  • Gdy zmiany opryszczkowe występują w innych miejscach niż okolice ust i nozdrzy.
  • Gdy opryszczka przenosi się na inne części ciała, zwłaszcza oczy i powieki.
  • Gdy opryszczce towarzyszą inne objawy, takie jak: gorączka czy wysypka.
  • Gdy nawrót opryszczki różni się od poprzednich, tj. trwa dłużej niż zwykle, następuje pogorszenie, a stosowana kuracja nie przynosi rezultatów.
  • Jeśli nawroty wirusa się bardzo częste, towarzyszy im ból i silne owrzodzenie, co ma wpływ na codzienne życie.
  • W przypadku obniżonej odporności, np. gdy pacjent choruje na AIDS, jest w trakcie lub tuż po chemioterapii czy transplantacji.
  • Jeśli zakażony chorował wcześniej na atopowe zapalenie skóry, wirus może spowodować wyprysk opryszczkowy. W takim przypadku HSV-1 może przenieść się na organy wewnętrzne, prowadząc do ciężkiej choroby, a nawet śmierci.
  • Jeśli u zakażonego występował wcześniej rumień wielopostaciowy, gdyż uaktywnienie wirusa może nawet w 60% przypadków spowodować nawrót choroby.
  • Gdy opryszczce towarzyszą wtórne zakażenia bakteryjne lub grzybicze, niezbędne bowiem może okazać się zastosowanie leczenia miejscowego lub doustnych leków antybakteryjnych. Jest to sytuacja szczególnie niebezpieczna w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością.